Εσύ αποκήρυξες τις Ιδέες σου σήμερα;

στις

Πρώτη δημοσίευση άρθρου: 6/10/17

Πόσες δηλώσεις μετανοίας έκανες σήμερα, φίλε Εθνικιστή; Πόσες φορές αποκήρυξες τις Ιδέες που λες (σε ‘μας) ότι έχεις; Πόσες φορές παραιτήθηκες ή απέφυγες να πάρεις καν μέρος σε μια πολιτική/ιστορική διαμάχη στον κοινωνικό/εργασιακό σου περίγυρο για να μην αποκαλύψεις τα πιστεύω σου; Εσύ πόσες φορές αποκήρυξες τις Ιδέες σου σήμερα;

Τη στιγμή που εσύ παριστάνεις το καλό παιδί, υπακούοντας στις εντολές του αρχηγού σου, κάποιοι άλλοι υψώνουν σφιχτά τις γροθιές τους και χαιρετούν περήφανα το λείψανο του νεκρού τους ηγέτη. Την ίδια ώρα που εσύ πασχίζεις να πείσεις τους πάντες ότι δεν είσαι αυτό που νομίζουν, εκείνοι σε πατάνε κάτω, απ’ άκρη σ’ άκρη, σε όλη την Ελλάδα. Όσο εσύ κρύβεσαι, εκείνοι καταλαμβάνουν ζωτικό χώρο στην κοινωνία, στις δομές και στην πολιτική σκηνή του τόπου. Σου κλέβουν, όχι μόνο το παρόν, αλλά και το μέλλον.

43ο Φεστιβάλ ΚΝΕ «οδηγητή»: οι Κουμμουνιστές γιορτάζουν περήφανα με φόντο τον ηγέτη τους

Η νίκη των Αριστερών, μετά το πέρας του Β’ ΠΠ, μπορεί να μην ήταν στρατιωτική ή εκλογική, ήταν όμως ουσιαστική. Μπορεί να έχασαν στον ψυχρό πόλεμο και στον εμφύλιο, νίκησαν όμως στον Τύπο. Μπορεί να έχασαν στο Πολυτεχνείο, αλλά κέρδισαν στις συνειδήσεις. Μπορεί να έχασαν στις εκλογές, αλλά κέρδισαν στον συνδικαλισμό και στην προπαγάνδα. Σε τι τους εμπόδισαν όλες οι μεγάλες ήττες τους; Σε τίποτα απολύτως. Η Δεξιά τους νομιμοποίησε και έκτοτε είναι ελεύθεροι να στελεχώνουν κάθε βαθμίδα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του τόπου. Όλοι γνωρίζουν πως η ΚΝΕ είναι το μεγάλο «σχολείο» κάθε μεγαλοδημοσιογράφου, κάθε αρχισυντάκτη, κάθε σκηνοθέτη, ηθοποιού και μουσικού. Η ατζέντα τους διασπείρεται παντού. Κινούν κι ελέγχουν την «κοινή γνώμη» σε απόλυτο βαθμό. «Ανεβάζουν και κατεβάζουν» κυβερνήσεις, στηρίζουν ή καταψηφίζουν νομοσχέδια, έτσι ώστε να γίνεται πάντα το δικό τους. Μπορεί να είναι μέρος του συστήματος και να ζουν απ’ αυτό, όμως οι Δομές τους είναι τόσο ισχυρές που με την πρώτη ευκαιρία θα πάρουν την εξουσία και τότε θα είναι αμείλικτοι!

Οι Αριστεροί διαπαιδαγωγούν τα παιδιά μας από τη σχολική τάξη μέχρι τα κανάλια και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Γράφουν τα σχολικά βιβλία, τις εφημερίδες και τα περιοδικά. Ελέγχουν πλήρως τον συνδικαλισμό, την διοργάνωση των απεργιών και την έκβαση των αιτημάτων των εργατών. Είναι ίσως η πιο βρόμικη και ύπουλη μαριονέτα του συστήματος. Μια μαριονέτα, όμως, που χτίζει, παράλληλα, έναν στρατό. Πού είναι ο στρατός που χτίζουμε Εμείς; Πουθενά. Υπάρχει μόνο στις ονειρώξεις ορισμένων ακροδεξιών…

Πασίγνωστοι πολιτικοί και ηθοποιοί, στην πρώτη γραμμή, με υψωμένες γροθιές.

Οι Κομμουνιστές επαίρονται για την ιστορία και την ιδεολογία τους. Το φωνάζουν και το δείχνουν παντού με τον πιο έκδηλο τρόπο. Φορούν με υπερηφάνεια το σφυροδρέπανο, δίχως ίχνος συστολής. Το ίδιο και οι Αναρχικοί και οι Γκέι, άπαντες υψώνουν με Θάρρος τα λάβαρα τους. Θα μου πείτε: «ο Εθνικισμός διώκεται. Ένας απλός φαντάρος κινδυνεύει να μαχαιρωθεί περνώντας δίπλα από μια πορεία Αριστερών μόνο και μόνο επειδή έχει ξυρισμένο κεφάλι». Άρα, λοιπόν, ποια είναι η λύση; Να κρυφτούμε ακόμα περισσότερο; Να οργανώσουμε το κίνημα στις «κατακόμβες» προσδοκώντας μια από μηχανής επικράτηση; Ή να σπείρουμε τον Φόβο και τον Τρόμο παντού;

Ο πραγματικός εχθρός, αδέρφια, δεν είναι οι Αριστεροί! Ο πραγματικός μας εχθρός είναι ο Φόβος, η «Σωφροσύνη» και η Αδράνεια! Εχθρός μας είναι όλοι αυτοί που μας λένε να σιωπούμε, να καθόμαστε ήσυχοι, φρόνιμοι και μετρημένοι. Εχθρός μας είναι η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα, η έλλειψη Πίστης και Θάρρους. Εχθροί μας είναι όλοι αυτοί που κατευνάζουν το Μίσος και την Οργή μέσα μας. Που μπολιάζουν με πολιτικό καθωσπρεπισμό την Ιδέα μας.

Ο εχθρός δεν είναι ούτε μπροστά, ούτε πίσω μας. Ο εχθρός είναι μέσα μας!

Πολλές φορές, όμως, είναι και πλάι μας! Παρουσιάζεται ως η φωνή της «λογικής» κι έχει τη γέρικη όψη φιγούρας «πατρικής». Ενός φίλου, καθοδηγητή ή αρχηγού. Ενός άκαπνου χέστη κι ενίοτε έμμισθου υπαλληλάκου, χαμηλής βαθμίδος, της ΕΥΠ. Θα συστηθεί ως «Συναγωνιστής», αλλά είναι ο ίδιος ο Διάβολος. Θα σου μιλήσει για υπομονή και γι’ άλλες «ευγενικές» αρετές. Θα σε οδηγήσει σ’ έναν άλλο δρόμο σκοτεινό, όπως τα γραφεία του. Σκούρο, όπως το χρώμα του. Μάταιο, όπως και η ύπαρξη του. Θα σου πουλήσει βιβλία και θα σου βγάλει λόγους. Θα πάρει όλα σου τα λεφτά, καθώς και την ψυχή. Σύντομα θα ζεις για να τον υπηρετείς. Ο αγώνας σου θα γίνεται, όχι για την επιβίωση της Ράτσας, αλλά της κομματικής κάστας. Θα τρέχεις για να υπηρετείς αυτόν, την οικογένεια του και την τσέπη τους. Θα είσαι ένα πλήρως υποταγμένο και φρόνιμο ανθρωπάκι. Ενώ αυτός θα σου λέει ότι είσαι ο πιο φοβερός και τρομερός μαχητής! Θα εξυπηρετείς απόλυτα το σύστημα, ως μια πέμπτη φάλαγγα, ενόσω εσύ πιστεύεις πως είσαι εκδικητής.

Κι έτσι θα ξυπνήσεις, μια μέρα, για να ακολουθήσεις την καθημερινή σου ρουτίνα. Θα κάνεις τότε την καθιερωμένη σου πορεία προς τα γραφεία. Στον δρόμο, περπατώντας, θα συναντήσεις μια ολιγομελή μαυροντυμένη ομάδα να ζωγραφίζει εθνικιστικά σύμβολα έξω από μια κατάληψη αναρχικών. Αναρωτιέσαι: «ποιοι είναι αυτοί και γιατί δεν τους έχω ξαναδεί; Γιατί δεν είναι στην οργάνωση και γιατί προπαγανδίζουν απροκάλυπτα τις Ιδέες τους; Είναι τρελοί ή καθεστωτικοί; Σίγουρα ένα απ’ τα δυο θα είναι!».

Η «φωνή» στα αυτιά, τόσο καιρό, σου έμαθε ότι αυτό απαγορεύεται, πως είναι λάθος στρατηγικό και προπαγανδιστικό. «Οι δρόμοι κρύβουν πολλούς κινδύνους. Το σύστημα καραδοκεί, σε ψάχνει, σε καταδιώκει. Μείνε μέσα, μην κάνεις τίποτα. Μόνο εδώ είσαι ασφαλής». Αυτά σου έλεγε η «φωνή» που, απ’ το πρόσταγμα του δειλού αρχηγού, έγινε τώρα η ίδια σου η συνείδηση.

Τους προσπερνάς. Η όψη των ανθρώπων αυτών, όμως, δε λέει να βγεί απ’ το μυαλό σου. Το φλογερό και διαπεραστικό τους βλέμμα μένει καρφωμένο στη σκέψη σου. «Γιατί ρισκάρουν για ένα σπρέι;», σκέφτεσαι. Συνεχίζεις να περπατάς… Αρχίζεις να παρατηρείς τα πάντα γύρω σου: τους τοίχους, τις κολώνες, τις γέφυρες… Είναι η πρώτη φορά που το κάνεις ουσιαστικά.

Αριστερή και αντεθνική προπαγάνδα παντού. Τα σύμβολα του εχθρού έχουν κατακλύσει την πόλη. Τόσο καιρό η «φωνή» σου μιλούσε για νίκες, για την επερχόμενη επικράτηση, για τον πόλεμο που κερδίζουμε και τον εχθρό που τρέμει… Τώρα βλέπεις ότι ο εχθρός είναι παντού κι εσύ πουθενά…

Φτάνεις στα γραφεία, αλλά είναι κλειστά… Παίρνεις τηλέφωνο τους Συναγωνιστές σου, αλλά κανείς δεν απαντά… Ξάφνου μια ομάδα Αναρχικών φαίνεται να έρχεται από μακριά. Σαστίζεις, καθηλώνεσαι στο σημείο. Δεν μπορείς να καταλάβεις τι συμβαίνει, τι έχει πάει στραβά… «Που πήγαν όλοι;», σκέφτεσαι. Κυριεύεσαι από Φόβο. Ακόμα και να ήθελες να αντιδράσεις δεν ξέρεις καν πως να το κάνεις. Είσαι ψυχικά και πνευματικά παροπλισμένος. Ανήμπορος να επιβιώσεις στην πραγματική πραγματικότητα… Μόλις συνειδητοποίησες ότι ο αληθινός εχθρός ήταν τόσο καιρό δίπλα και μέσα σου.

Τώρα είναι ο καιρός να δράσεις, Αδερφέ μου! Τώρα είναι η στιγμή να πολεμήσεις με κάθε τρόπο και κάθε μέσο για την επικράτηση της Ιδέας! Πλέον, δεν είσαι ένα πρόβατο σ’ ένα κομματικό μαντρί, αλλά ένας λύκος στη «μάντρα» της πόλης. Έτοιμος να επιτελέσεις το Ιερό σου Καθήκον στη Ράτσα. Σίγουρος για κάθε σου βήμα. Με οδηγό την Πίστη στο Αίμα και στη Γη και φρούριο άπαρτο την Τιμή!

Τώρα πια δεν μετράς ψήφους και ήττες, αλλά κεφάλια και νίκες. Πολλές μικρές ή μεγάλες νίκες. Κάνεις πραγματική πρόοδο στον αγώνα. Εξαπλώνεις την Ιδέα, κερδίζεις και πάλι την πόλη. Αλλάζεις τις γειτονίες, οπτικά και πνευματικά. Οργανώνεις, στρατολογείς, εργάτες και κατοίκους. Όσους θέλουν να αγωνιστούν, όχι τους φαύλους, ούτε τους περιττούς. Φτιάχνεις Δομές πραγματικές, για αντίσταση, προπαγάνδα και επικράτηση. Πλέον δεν παίζεις το παιχνίδι του συστήματος, αλλά οικοδομείς ένα νέο παράλληλο σύμπαν με δικούς σου κανόνες και σκοπούς! Τώρα το κράτος αναγκάζεται να προσαρμοστεί σε σένα κι όχι εσύ σ’ αυτό. Συγχαρητήρια, μόλις πέτυχες την πρώτη σου σημαντική νίκη. Έδειξες σε όλους τον δρόμο και τώρα δεν μένει παρά το σύνθημα για να σ’ ακολουθήσουν!

Εσύ σε ποια μεριά ανήκεις; Στους Ζωντανούς ή στους Νεκρούς;
Στους δειλούς ή στους τολμηρούς;
Εσύ αποκήρυξες τις Ιδέες σου σήμερα ή αγωνίστηκες για να τις διαδώσεις;

Αλέξανδρος Τζούλιος

Διάβασε επίσης:

Το Χρέος μας ως Εθνικιστές

Όποιος μέχρι σήμερα δεν έχει αντιληφθεί ότι βρισκόμαστε στην αρχή μιας οικονομικής κρίσης πολύ χειρότερης και πολύ πιο πραγματικής από την τελευταία του 2009, μάλλον θα ξυπνήσει πολύ απότομα. Όπως θα έχετε ακούσει, έχουν…

Και τώρα η σειρά μας!

Πλησιάζοντας στο τέλος του 2020 είναι επιτακτική ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε άπαντες τι έχει συμβεί και τι πρόκειται να αλλάξει στον λεγόμενο εθνικιστικό «χώρο», όπως και γενικότερα στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Έτσι ώστε να…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s