Γιατί οι Ηλίθιοι νομίζουν πως είναι Έξυπνοι;

στις

Συνεχίζοντας από το προηγούμενο άρθρο, στο οποίο είπαμε πως: «Οι Άριστοι έχουν μεγαλύτερο εχθρό τους την βλακεία, ενώ η βλακεία έχει μεγαλύτερο εχθρό της την ταπεινοφροσύνη. Γι’ αυτό και οι μωροί κυνηγούν την εξουσία, γι’ αυτό και η Δημοκρατία εκθρέφει την μωρία!», προχωράμε στην απάντηση του γιατί οι βλάκες νομίζουν πως είναι έξυπνοι, γιατί έχουν εχθρό τους την ταπεινοφροσύνη και κυνηγούν την εξουσία και τα αξιώματα και πως αυτοί, όταν γίνονται πλειοψηφία, αλλάζουν ριζικά μια κοινωνία.


«Δόξει τις αμαθεί σοφά λέγων ουκ ευ φρονεί» (αν μιλήσεις σοφά σε έναν βλάκα θα σε περάσει για τρελό), Ευρυπίδης.

Βλακεία και Κοινωνία

Ζούμε σε ένα δημοκρατικό εκτροφείο ηλιθίων. Μια κοινωνία στην οποία όποιον καταδεικνύει τα προφανή τον λεν’ τρελό. Όποιον φιλοσοφεί: βλάκα που δεν κατανοεί τα προφανή. Και όποιον πάει κόντρα στη μάζα: τυφλό που θέλει να καταστραφεί!

Ποιος μπόρεσε ποτέ να συζητήσει μ’ έναν ηλίθιο που κόμπαζε πως τα ξέρει όλα; Ποιος αμόρφωτος ξερόλας έκατσε ποτέ να ακούσει και να συζητήσει; Κανείς. Εχθρός του βλάκα, πέρα από την ταπεινοφροσύνη, είναι και ο διάλογος. Αγορεύει γεμάτος έπαρση, ως άλλος διδάκτωρ, για θέματα που δεν έχει καμία απολύτως γνώση, νομίζοντας παρ’ όλα αυτά πως είν’ ειδήμον! Τον τύπο αυτό ανθρώπου τον συναντάμε παντού. Από την ουρά στην τράπεζα, μέχρι τα τηλεοπτικά πάνελ και τα βουλευτικά έδρανα. Είτε έχει, είτε δεν έχει αξίωμα, αντλεί θράσος απ’ την αμάθεια ή ημιμάθεια του νομίζοντας ότι τα ξέρει όλα.

Είναι η ασυναγώνιστη βλακεία του νεοέλληνα ο οποίος «είναι» ταυτόχρονα: γιατρός, πολιτικός, ποινικολόγος, οικονομολόγος, γεωπολιτικός αναλυτής, μετεωρολόγος, προπονητής, δάσκαλος και ουφολόγος.

Στον αντίποδα αυτού του είδους αλαζόνα βλάκα έχουμε τους ταπεινούς εκείνους ανθρώπους, ανεξαρτήτου ευφυΐας, οι οποίοι λόγο χαμηλής αυτοπεποίθησης φοβούνται να εκφέρουν άποψη για το οτιδήποτε. Φοβούνται ακόμα και να σκεφτούν, θεωρώντας πως δεν είναι άξιοι ή ικανοί να το πράξουν. Κι έτσι ενστερνίζονται παντελώς άκριτα τις απόψεις των ηλιθίων που αγορεύουν με ύφος πολλών καρδιναλίων, είτε στον κοινωνικό τους περίγυρο, είτε στην τηλεόραση, δίνοντας την εντύπωση πως ξέρουν απόλυτα για τι μιλάνε. Κι επειδή ο άνθρωπος που έχει ευφυία γνωρίζει μέχρι που φτάνουν οι γνώσεις του, αν στο εκάστοτε αντικείμενο που θα ακούσει έναν ηλίθιο να ρητορεύει, έχει ελάχιστες ή καθόλου, θα τον πιστέψει γιατί η μόνη περίπτωση στην οποία ο ίδιος θα μιλούσε έτσι θα ήταν αν το κατείχε πλήρως. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που ο μέσος άνθρωπος ακολουθεί άκριτα οτιδήποτε βλέπει ή διαβάζει στα ΜΜΕ. Τρώγοντας αμάσητη την προπαγάνδα του συστήματος.

Πέρα όμως απ’ την ψυχολογία, λόγω μιας νεοαστικής αντίληψης που έχουν αποκτήσει οι νεοέλληνες θεωρούν ορθό μόνο ότι θα πει κάποιος ο οποίος φέρει κάποιο τίτλο. Φερειπείν ένας γιατρός, ένας δικηγόρος, ένας πολιτικός ή ένας «έγκριτος» δημοσιογράφος. Και δυστυχώς μια μεγάλη κατηγορία ανθρώπων που πέφτει θύμα αυτής της νεοαστικής αντίληψης, περί ορθού λόγου των ανθρώπων με χαρτιά και αξιώματα, είναι οι μαθητές και οι φοιτητές μας. Ως νέοι, και ως παιδιά οικογενειών που κι αυτές με τη σειρά τους είναι θύματα του συστήματος, δεν μπορούν να αντιληφθούν, ούτε βεβαίως μπαίνουν στον κόπο να ψάξουν -(ποιος αμφισβητεί κάτι που θεωρεί απόλυτα αληθές;)- να βρουν πόσο στοχευμένη πολιτικά είναι η «ενημέρωση» και η «παιδεία» που λαμβάνουν στα διάφορα εκπαιδευτικά κέντρα και ιδρύματα όπου φοιτούν. Το πόσο αλλοιωμένη είναι η ιστορία που μαθαίνουν, πόσο μαρξιστικές είναι οι φιλοσοφικές θεωρίες που ενστερνίζονται, πόσο πολιτικά ορθός και αντιρατσιστικός είναι ο λόγος που διέπει κάθε, μα κάθε, βιβλίο και καθηγητή.

Ζούμε σε ένα τόσο βαθιά ελεγχόμενο σύστημα που οτιδήποτε εκφράζεται από δημόσια χείλη αποτελεί προϊόν (δημοκρατικής) λογοκρισίας. Οι φορείς «ενημέρωσης» και «εκπαίδευσης» δεν είναι τίποτα περισσότερο από εργαστήρια παραγωγής σκλάβων του Διεθνούς Κεφαλαίου και της Δημοκρατίας. Γι’ τον λόγω αυτό είναι σε πολλές περιπτώσεις προτιμότερο να κλείσει κανείς την τηλεόραση και τα συστημικά βιβλία, μένοντας σε πλήρη «άγνοια» (αν υποθέσουμε ότι δεν έχει άλλους τρόπους ενημέρωσης), παρά να δεχθεί την μαύρη προπαγάνδα του κράτους ως ένα άλλο ευαγγέλιο αλήθειας!

Βλακεία και IQ

Η βλακεία πηγάζει απ’ την χαμηλή νοημοσύνη η οποία αποτυπώνεται επιστημονικά από τον Δείκτη Νοημοσύνης IQ (Intelligence Quotient). Ο μέσος παγκόσμιος όρος του IQ, στον άνθρωπο, είναι το 100. Όσο πιο χαμηλό το IQ ενός ανθρώπου, τόσο πιο χαζός είναι. Και η νοημοσύνη σχετίζεται άμεσα με την λειτουργικότητα και τις δεξιότητες ενός ανθρώπου. Την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων (πρακτικών και θεωρητικών), την ικανότητα αποστήθισης, ομιλίας, γραφής κλπ. Ένας άνθρωπος με χαμηλό δείκτη IQ, πχ. 80, μπορεί με τα βίας να τελειώσει το γυμνάσιο και να εργαστεί σε μια γραμμή παραγωγής ή σε ένα χωράφι όπου θα κάνει μια επαναληπτική διαδικασία και τίποτα πιο περίπλοκο. Πχ. θα σκάβει, τα μαζεύει χόρτα, θα τυλίγει κλπ. Δεν θα μπορέσει ποτέ να αριστεύσει σε κανένα επιστημονικό κλάδο, ούτε καν να γίνει ταμίας σε ένα σούπερ μάρκετ όπου θα διαχειρίζεται χρήματα. Ενώ, τον χωρίζουν μόλις 10 μονάδες IQ από τον Αυτισμό. Συνεπώς γίνεται αντιληπτό ότι οι διαφορές στην κλίμακα του IQ είναι τεράστιες και πως ακόμα και 10 μονάδες παίζουν καταλυτικό ρόλο, τόσο για έναν άνθρωπο, όσο και για μία ολόκληρη χώρα που αποτελείται από αντίστοιχης νοημοσύνης ανθρώπους.

Χαρακτηριστικά αναφέρω τα εξής:

1) Το μέσο IQ των χωρών της κεντρικής Αφρικής καταγράφεται στο 65, τη στιγμή που έχουν ανακαλυφθεί γορίλες με IQ τουλάχιστον 85!
2) Η φυλετική επιμειξία αποδεδειγμένα μειώνει τον δείκτη IQ. Αν ένας Λευκός με IQ 100 κάνει παιδί με μια Μαύρη η οποία έχει IQ 70, το παιδί τους θα έχει στην καλύτερη περίπτωση IQ 85!
3) Ο μέσος όρος IQ στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες, είναι 92! Βρισκόμαστε δηλαδή πολύ πιο κάτω από τον μέσο όρο, ο οποίος είναι από μόνος του πολύ χαμηλός. Ένας άνθρωπος με IQ 100 δεν μπορεί φερειπείν να γίνει καθηγητής μαθηματικών ή έστω φιλόλογος. Όλη του τι ζωή θα είναι ένας υπάλληλος που θα εκτελεί εντολές. Κι αυτό γιατί, όπως είχαμε εξηγήσει εδώ: η νοημοσύνη πηγάζει απ’ το Αίμα, είναι προϊόν των γονιδίων μας, οπότε ΔΕΝ αλλάζει!

Βλακεία και Ψυχολογία

«Η άγνοια γεννά πιο συχνά την αυτοπεποίθηση, παρά τη γνώση» – Κάρλος Δαρβίνος.

Το ζήτημα της βλακείας έχει όμως και μια άλλη διάσταση, αυτή της ψυχολογίας, η οποία κάνει τον χαζό άνθρωπο, σε μια αρκετή πλειοψηφία, υπερόπτη και ξερόλα. Αυτό που πολλοί άνθρωποι διαπιστώνουν ανά τους αιώνες, έχει σήμερα πάρει επιστημονικό τίτλο και ονομάζεται: φαινόμενο Ντάνινγκ–Κρούγκερ. Ο όρος προσδίδει μια επιστημονική εξήγηση στο γιατί οι ανόητοι και αμόρφωτοι άνθρωποι αγνοούν πλήρως την ανοησία/αμορφωσιά τους, υπερεκτιμώντας τις γνώσεις και γενικότερα τον εαυτό τους, ενώ αντίθετα λόγω του ίδιου φαινομένου, οι έξυπνοι και γνωστικοί άνθρωποι αμφισβητούν όχι μόνο τον εαυτό τους, αλλά και τις γνώσεις που αποδεδειγμένα έχουν.

«Ο βλάκας νομίζει πραγματικά ότι είναι σοφός, αλλά ο σοφός θεωρεί τον εαυτό του βλάκα» – Γουίλιαμ Σαίξπηρ.

Το φαινόμενο Ντάνινγκ–Κρούγκερ, το οποίο παρατηρήθηκε μέσα από μια σειρά τεσσάρων πειραμάτων από τους κοινωνικούς ψυχολόγους Ντέιβιντ Ντάνινγκ και Τζάστιν Κρούγκερ στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ το 1999, περιγράφεται ως μια «γνωστική διαταραχή» στην οποία άτομα περιορισμένων δεξιοτήτων αποκτούν μια ψευδαίσθηση ανωτερότητας, εκτιμώντας εσφαλμένα ότι οι γνωστικές τους ικανότητες είναι υψηλότερες από ό,τι πραγματικά είναι. Οι Ντάνινγκ και Κρούγκερ απέδωσαν αυτή την ψευδαίσθηση στην αδυναμία των αμόρφωτων ανθρώπων να αναγνωρίσουν την γνωστική τους ανεπάρκεια, όπως και να αξιολογούν με ακρίβεια τις ικανότητες τους. Η έρευνά τους προσδιορίζει επίσης και ένα επακόλουθο: ορισμένα άτομα υψηλής ειδίκευσης υποτιμούν τις ικανότητες τους, ενώ υποθέτουν, εσφαλμένα, ότι οι διεργασίες που είναι εύκολες γι’ αυτούς είναι εξίσου εύκολες και για άλλους ανθρώπους.

Τα Αποτελέσματα των Ερευνών

Οι άνθρωποι που σημείωσαν τα χαμηλότερα αποτελέσματα σε τεστ γραμματικής, λογικής και χιούμορ διαπιστώθηκε πως τείνουν να υπερεκτιμούν δραματικά το πόσο καλά έχουν αποδώσει. Ενώ, φερειπείν, οι πραγματικές τους βαθμολογίες ήταν κατά μέσο όρο στο 12%, εκείνοι εκτιμούσαν ότι είχαν πάρει κατά μέσο όρο 62%!

Ο Dunning και οι συνεργάτες του έχουν επίσης πραγματοποιήσει πειράματα στα οποία ρωτούν τους ερωτηθέντες εάν είναι εξοικειωμένοι με μια ποικιλία όρων που σχετίζονται με θέματα όπως: Πολιτική, Βιολογία, Φυσική και Γεωγραφία. Μαζί με επιστημονικές έννοιες και ορολογίες, σχετικές με αυτά τα θέμα, τους ρώτησαν και για εντελώς κατασκευασμένους όρους. (πχ. στην κατηγορία Φυσική: γνωρίζεται το θεμελιώδες θεώρημα του Σοπενχάουερ;).

Περίπου το 90% των ερωτηθέντων ισχυρίστηκε ότι έχει τουλάχιστον κάποια γνώση των κατασκευασμένων όρων. Ενώ, όσο πιο «γνώστες» ισχυρίζονταν ότι είναι πάνω σε ένα θέμα, τόσο πιο πιθανό ήταν να ισχυριστούν ότι γνωρίζουν καλά τους φανταστικούς όρους για τους οποίους ερωτώντουσαν. Όπως σημείωσε ο Dunning: «το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η άγνοια/ημιμάθεια μπορεί να εκληφθεί ως εξειδίκευση από τέτοιους ανθρώπους».

Το φαινόμενο αυτό παίζει καταλυτικό ρόλο στις ενέργειες και στις απόψεις των ανθρώπων, όπως και στις αποφάσεις που λαμβάνουν.

Σε ένα άλλο πείραμα, ζήτησαν από τους 65 συμμετέχοντες να αξιολογήσουν πόσο αστεία ήταν διαφορετικά ανέκδοτα. Μερικοί από τους συμμετέχοντες ήταν εξαιρετικά αδύναμοι στο να καθορίσουν τι θα έβρισκαν αστείο άλλοι άνθρωποι – ωστόσο οι ίδιοι χαρακτήρισαν τους εαυτούς τους ως εξαιρετικούς κριτές του χιούμορ!

Οι ανίκανοι άνθρωποι, διαπίστωσαν οι ερευνητές, δεν αποδίδουν μόνο χαμηλά στα τεστ, αλλά επίσης δεν μπορούν να εκτιμήσουν και να αναγνωρίσουν με ακρίβεια την ποιότητα της δουλειάς τους. Αυτός είναι και ο λόγος που οι μαθητές που λαμβάνουν κακούς βαθμούς στις εξετάσεις συνήθως αισθάνονται ότι άξιζαν πολύ υψηλότερη βαθμολογία. Υπερεκτιμούν τις γνώσεις και τις ικανότητες τους, χωρίς να μπορούν να αναγνωρίσουν τις ελλείψεις τους.

Επίσης, διαπιστώθηκε ότι όσοι έχουν χαμηλές αποδόσεις δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσουν ούτε το επίπεδο δεξιοτήτων/ικανοτήτων άλλων ανθρώπων. Γεγονός που αποτελεί μέρος του λόγου για τον οποίο θεωρούν τους εαυτούς τους καλύτερους, πιο ικανούς και πιο γνώστες απ’ τους γύρω τους.

«Σε πολλές περιπτώσεις, η ανικανότητα αντί να κάνει τους ανθρώπους πιο προσεκτικούς ή μπερδεμένους, τους καλλιεργεί μια παράλογη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, η οποία πηγάζει από τις ανύπαρκτες γνώσεις που νομίζουν ότι έχουν», έγραψε ο Ντέιβιντ Ντάνινγκ σε ένα άρθρο για το Pacific Standard.

«Η αμάθεια προκαλεί το θράσος, ενώ ο συνετός υπολογισμός τον δισταγμό» – Περικλής

Αιτίες του φαινομένου Dunning-Kruger

Ένας άλλος παράγοντας που συμβάλλει στο φαινόμενο, πέρα από την χαμηλή νοημοσύνη και την αλαζονεία, είναι ότι μερικές φορές μια μικρή γνώση πάνω σε ένα θέμα μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να πιστεύουν λανθασμένα ότι γνωρίζουν όλα όσα πρέπει να γνωρίζουν γι’ αυτό.

«Η ημιμάθεια είναι χειρότερη απ’ την αμάθεια»

Επίσης, οι μικροαστικές αντιλήψεις των σύγχρονων ανθρώπων, σύμφωνα με τις οποίες άξιος είναι μόνο όποιος φέρει κάποιο τίτλο ή είναι «κάτι», τους γεμίζει με την ανάγκη για αυτοπροβολή. Η αυτοπροβολή αυτή αποτυπώνεται λοιπόν είτε με την επίδειξη γνώσεων, για τους πιο μεγάλης ηλικίας ανθρώπους, ενώ με την επίδειξη της «ομορφιάς» και άλλων «ταλέντων» των νέων στα διάφορα κοινωνικά δίκτυα. Γι’ αυτό και σήμερα το internet, με την αμέριστη βοήθεια του Καπιταλισμού, έχει εξελιχθεί, από ένα εργαλείο διεπαφής και αναζήτησης πληροφοριών -όπως προοριζόταν- στο Βασίλειο των Ηλιθίων. Στο οποίο όχι μόνο αυτοπροβάλλονται, αλλά κατακλύζουν με την βλακεία τους απ’ άκρη σ’ άκρη. Από σχόλια κάτω από αναρτήσεις και βίντεο, μέχρι την δημιουργία των δικών τους μέσων «ενημέρωσης», πολλές φορές ακόμα και «αντι-πληροφόρισης»! Έτσι που λόγω της τόσο μεγάλης δραστηριότητας τους, κάθε σοβαρή τοποθέτηση ή δουλειά χάνεται ή τουλάχιστον απαιτείται μια τεράστια προσπάθεια για να ξεχωρίσει. Οι ηλίθιοι άνθρωποι είναι συνήθως και οι πιο δραστήριοι μιας κοινωνίας.

Φυσικά δεν είμαστε οι πρώτοι που παρατηρούμε σήμερα το ποσό κακό κάνει σε μια κοινωνία το να παίρνουν δύναμη και εξουσία οι βλάκες. Το φαινόμενο, καθώς και η επικινδυνότητα του ανόητου ανθρώπου έχει παρατηρηθεί από αρχαιοτάτων χρόνων.

«Τον βλάκα μπορείς να τον καταλάβεις από δύο ενδείξεις: μιλάει για πράγματα που είναι γι’ αυτόν άχρηστα, ενώ εκφράζει γνώμη για κάτι που κανένας δεν τον έχει ρωτήσει» – Πλάτων

«Τον έξυπνο και τεμπέλη τον κάνεις αρχηγό, τον έξυπνο και εργατικό τον κάνεις επιτελάρχη, τον βλάκα και τεμπέλη τον κάνεις στρατιώτη, τον βλάκα και εργατικό τον εκτελείς επί τόπου». Ναπολέων Βοναπάρτης

Το σύστημα σήμερα λειτουργεί κάπως έτσι: Τον έξυπνο και τεμπέλη (μεγαλο-καπιταλιστή) τον έχει για αρχηγό. Τον έξυπνο και εργατικό (πολιτικό ή δημοσιογράφο) τον έχει για επιτελάρχη. Τον βλάκα και τεμπέλη για ψηφοφόρο και μπάτσο. Ενώ τον βλάκα και εργατικό, να κυριαρχεί στο διαδίκτυο κυνηγώντας σαν μεταστατικός καρκίνος κάθε έξυπνο και εργατικό άνθρωπο που προσπαθεί να αφυπνίσει τον λαό ενάντια στο σύστημα.

Η Δημοκρατία τάισε τον βλάκα, η Τηλεόραση τον κοίμισε, Τράπεζα τον εξαγόρασε και ο Καπιταλισμός τον εργαλειοποίησε εναντίον των Αρίστων.

«Αρχή σοφίας γνώσις άγνοιας» (η αρχή της σοφίας είναι η γνώση της άγνοιας), Κλεόβουλος ο Ρόδιος.

Οι Dunning και Kruger διαπίστωσαν ότι όσοι βρίσκονταν στο υψηλότερο σημείο του φάσματος των ικανοτήτων έχουν πιο ρεαλιστικές απόψεις για τις γνώσεις και τις ικανότητές τους. Ωστόσο, οι ίδιοι άνθρωποι τείνουν να υποτιμούν τις ικανότητες τους. Ουσιαστικά, οι Άριστοι γνωρίζουν ότι είναι καλύτεροι από τον μέσο όρο, δεν είναι όμως πεπεισμένοι για το πόσο ανώτερη είναι η απόδοσή τους σε σύγκριση με αυτόν. Το πρόβλημα, σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι ότι οι Άριστοι δεν γνωρίζουν πόσο καλοί είναι, αλλά ότι συνηθίζουν να πιστεύουν ότι και οι γύρω τους είναι εξίσου καλοί και πως αυτό που κάνουν οι ίδιοι δεν είναι και τόσο σπουδαίο.

«Έν οίδα ὅτι οὐδὲν οἶδα» (Αυτό μόνο γνωρίζω, ότι δεν γνωρίζω τίποτα), Σωκράτης

Οι Dunning και Kruger παρατηρούν ότι καθώς η εμπειρία σε ένα θέμα αυξάνεται, η εμπιστοσύνη συνήθως μειώνεται σε πιο ρεαλιστικά επίπεδα. Καθώς οι Άριστοι μαθαίνουν περισσότερα για το θέμα που τους ενδιαφέρει, αρχίζουν να αντιλαμβάνονται πόσα έχουν ακόμα να μάθουν. Ενώ αντίθετα ο βλάκας που έχει μάθει μόνο λίγα, νομίζει ότι τα ξέρει όλα.

Το θάρρος των γνωστικών πρέπει να υπερισχύσει στο θράσος των ηλιθίων. Οι Άριστοι της κοινωνίας πρέπει, με σύνεση και μέτρο, να αντιληφθούν τις πραγματικές τους ικανότητες, καθώς και το ποσό σπουδαίες αυτές είναι, να βγουν μπροστά και να ηγηθούν του όχλου!

«Συν όχλω αμαθία πλείστον κακόν» (ο ηλίθιος όχλος είναι πολύ μεγάλη συμφορά), Ευρυπίδης.

Η Βλακεία στην Αρχαία Ελλάδα

Η βλακεία του ανθρώπου θα ήταν αδύνατο να είχε περάσει απαρατήρητη από τους αρχαίους Έλληνες. Έτσι, πολλοί μίλησαν γι’ αυτήν, ενώ οι Νόμοι των Δελφών περιέχουν τουλάχιστον δέκα παραινέσεις αφιερωμένες στην έπαρση, την αμάθεια και την αλαζονεία. Τα παρακάτω παραγγέλματα αποτελούν και λύσεις για όποιον έχει πέσει «εν αγνοία» του θύμα του φαινομένου, καθώς και κομμάτια μιας στάσης ζωής που συντελεί στην δημιουργία μιας ανώτερης κοινωνίας Αρίστων.

Γνώθι Σαυτόν: Γνώριζε τον εαυτό σου. Τον χαρακτήρα και τις ικανότητες σου. Τα προτερήματα και τα μειονεκτήματα σου. Γνώριζε το Είναι σου.
Μέτρον Άριστον: Ότι κάνεις, καν’ το με μέτρο.
Μηδέν Αγάν: Μην υπερβάλεις για τίποτα.
Φρόνησιν Άσκει: Άσκησε την Φρόνηση σου.
Άκουε Πάντα: Να ακούς προσεκτικά τα πάντα/τους πάντες.
Άκουσας Νοεί: Κατανόησε, αφού πρώτα ακούσεις.
Γνώθι Μαθών: Αφού λάβεις Γνώση, μάθε.
Γνούς Πράττε: Αν γνωρίζεις, πράξε. Πράξε υπεύθυνα.
Γλώτταν Ίσχε: Κράτα την γλώσσα σου.
Λέγε Ειδώς: Αν ξέρεις, λέγε.

Όταν κάποτε ρώτησαν τον Αριστοτέλη σε τι διαφέρουν οι μορφωμένοι από τους αμόρφωτους, αυτός απάντησε: «Όσο οι Ζωντανοί από τους Πεθαμένους!»

Γι’ αυτό και ο Καρτέσιος, κοντά δύο χιλιάδες χρόνια μετά, είπε το περίφημο: «Cogito, ergo sum» (σκέφτομαι, άρα υπάρχω).

Αλέξανδρος Τζούλιος

Ένα Σχόλιο Προσθέστε το δικό σας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s