Για μια Νέα Γενιά ανελέητη και σκληρή!

στις

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που με καλή πρόθεση μας προτείνουν να αλλάξουμε Ιδέες, να «ρίξουμε νερό στο κρασί μας» για να γίνουμε λίγο πιο αρεστοί… Μας προτείνουν μια άλλη γραμμή πιο εύπεπτη για τον λαό. Πιο δημοκρατική, πιο προσοδοφόρα, πολύ πιο ακίνδυνη και βολική για όλους.

Βεβαίως και δεν περιφρονούμε τον λαό, όμως αυτό δεν σημαίνει πως θα πρέπει να λείψει η Τόλμη να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Το Θάρρος να παρουσιάσουμε τη σκληρή πραγματικότητα της σύγχρονης Ελλάδας ως έχει, χωρίς να καλλιεργούμε αυταπάτες και όνειρα για εφήμερους σκοπούς, πολιτικάντικους και ιδιοτελείς. Εάν δεν έχουμε Εμείς το Θάρρος να πούμε την Αλήθεια, τότε ποιός θα την πει; Οι Δημοκράτες, οι Δεξιοί ή οι Αριστεροί; Εάν δεν έχουμε Εμείς το ψυχικό σθένος να υπερασπιστούμε τις Ιδέες μας τότε ποιος θα το κάνει; Οι πολιτικοί μας αντίπαλοι ή οι νεκροί;

Καθήκον μας δεν είναι να γίνουμε αρεστοί στους πολλούς, αλλά να ξεγυμνώσουμε την παρακμή για να ξυπνήσουν έστω και λίγοι Έλληνες! Η εξαπάτηση του λαού είναι έργο των επιτηδείων, των εμπόρων των Εθνών και των πατριωτικών Ιδεών που κάθε τόσο υπόσχονται μια «νέα» Ελλάδα, «μεγάλη και ισχυρή».

Δεν είμαστε Εμείς αυτοί που θα σας πουν πως όλα βαίνουν καλώς και τι σπουδαίοι που είμαστε εμείς οι Έλληνες. Όχι, δεν είμαστε σπουδαίοι, Είμασταν σπουδαίοι! Η επίγνωση της πραγματικότητας, η συνειδητοποίηση της σημερινής μας κατάντιας, είναι το πρώτο βήμα για να ξαναγίνουμε σπουδαίοι.

Έγραφε ο μεγάλος Περικλής Γιαννόπουλος στις αρχές του 20ου αιώνα: «Δια να Σωθείτε (Ραγιάδες) πρέπει να ταπεινωθείτε μόνοι Σας, να απογυμνωθείτε μόνοι Σας από όλες τις Ψευτιές και τα Φούμαρα και να ιδείτε αληθινά και κατάβαθα τα τρισελεεινά σας ΧΑΛΙΑ και την ΚΑΤΑΝΤΙΑ της Φυλής».

Η μοίρα του Έθνους μας δεν είναι αυτή της ταπεινής επιβίωσης κάπου σε μια ξεχασμένη γωνιά της Γης. Γι’ αυτό και ο Περικλής Γιαννόπουλος γράφει και πάλι: «ΕΛΛΗΝΑΔΕΣ Μπακαλευόμενοι παντού της Γης, αν δεν ξαναβρεθείτε γρήγορα σε ανάλογον υψηλή με τη Βυζαντινή Θέσι: ΕΙΣΘΕ ΧΑΜΕΝΟΙ. Δεν είνε στο χέρι Σας να εκλέξετε τίποτα. Ή θα είσθε εις την πρώτην Γραμμή του Πολιτισμού, μεταξύ των Πρώτων Πρωταγωνιστών ή στον ΠΑΤΟ της Οικουμένης».

Όλα δείχνουν ότι η Ελλάς βρίσκεται σήμερα σε ένα μεταίχμιο, σε μία ιστορική περίσταση ανάλογη, ίσως, αυτής των αρχών του 20ου αιώνος. Τότε, κατορθώσαμε να διπλασιάσουμε την Ελλάδα και να πάρουμε πίσω ένα μεγάλο κομμάτι της σκλαβωμένης γης. Σήμερα τα πράγματα δείχνουν αλλιώς και το Χρέος για όσους είναι συνειδητοποιημένοι Εθνικιστές και Εθνικοσοσιαλιστές είναι πολύ πιο βαρύ. Κανένας σχεδόν σε αυτήν τη χώρα δεν είναι πρόθυμος να ακούσει. Τα δυσάρεστα δεν τ’ ακούνε οι πολλοί, τα αποφεύγουν. Όπως αποφεύγουν και τα δύσκολα. Γιατί χωρίς θυσίες καμία μάχη δεν κερδίζεται. Και τι πιο δύσκολο απ’ το να αγωνίζεται κανείς για τα εθνικά ιδανικά τις μέρες αυτές;

Εμείς, όμως, τον Αγώνα αυτό τον δίνουμε από παλιά, πολύ παλιά. Απ’ την αυγή του κόσμου αυτού που φύτρωσε μια άλλη Γενιά, διαφορετική. Μια σπορά μαχητική, η σπορά της Νίκης. Κι Εμείς δεν είμαστε παρά οι σύγχρονοι εκφραστές μιας ασβέστης πυράς, οι κοινωνικοί του αρχέγονου και παντοτινού Νόμου της Φύσεως. Οι φρουροί του Αίματος και της Γης!

Μέσα από πολλές κακουχίες, εμπόδια και πρόσκαιρες ήττες παραμένουμε ζωντανοί! Ξεπερνώντας καθημερινά εμπόδια που για άλλους μοιάζουν ανυπέρβλητα. Απαντώντας δε σε κάποιους που, με χαιρεκακία, μας ρωτούν που είναι κάποιοι από τους «παλαιούς», απαντούμε: «Σκληρό κι ανελέητο να μάχεται κανείς για Ιδέες και Ιδανικά ενάντια σ’ ένα ολόκληρο κατεστημένο. Πόσο μάλλον όταν αυτές αποτελούν την ενσάρκωση του απόλυτου «κακού», της «κατάρας» του σύγχρονου καιρού. Θέλει αντοχή, πίστη, επιμονή και νεύρο το «περιθώριο». Θέλει περίσσια Αρετή να στέκεσαι όρθιος, μην υποχωρώντας, πάντοτε συνεπής σε έναν απαράβατο Κώδικα Τιμής. Στον Αγώνα αυτό είναι αναμενόμενο οι λιποτάκτες να είναι περισσότεροι από τους παρόντες. Ο χρόνος σκληρός και αδυσώπητος. Λεηλατεί συνειδήσεις, γονατίζει ανθρώπους, ξεριζώνει καρδιές κι αφήνει πίσω του το δίχως άλλο μια πίκρα για εκείνους που έφυγαν νωρίς. Για τα εφηβικά βλέμματα που ήταν γεμάτα Τόλμη κι Αποφασιστικότητα και σήμερα βρίσκονται κάπου αλλού… Είτε κρυμμένοι από ντροπή και ηττοπάθεια, είτε ακόμα και στην αντίπερα όχθη. Εκείνη της βολικής υποταγής».

Δεν μπορούν να ευθύνονται λοιπόν όσοι παρέμειναν πιστοί γι’ αυτούς που εγκατέλειψαν. Για αυτούς που δεν άντεξαν, που λύγισαν και έφυγαν εν μια νυκτί, είτε γι’ αυτούς που εξαγοράστηκαν και πρόδωσαν. Δεν μπορούν να φταίνε οι πιστοί για τους άπιστους, οι συνεπείς για τους ασυνεπείς, οι φιλότιμοι για τους άτιμους.

Παρ’ όλα αυτά, παρ’ όλες τις προδοσίες και τις πισώπλατες μαχαιριές, παρ’ όλη την πολεμική του κράτους και τις διώξεις που υφιστάμεθα, Εμείς παραμένουμε εδώ. Από τους χθεσινούς μας «Συντρόφους», άλλοι σήμερα γλείφουν την εξουσία, άλλοι κοιτάνε τις δουλίτσες τους «γιατί τα πράγματα δεν οδηγούν πουθενά», άλλοι κλαίνε τη μοίρα τους, άλλοι γίναν ζωντανά πτώματα ζωντανά μέσα σε αστικά κόμματα και άλλοι σφουγγοκωλάριοι διαπλεκομένων. Μα Εμείς είμαστε εδώ. Λίγοι, διαλεκτοί και γύρω μας νέα πρόσωπα γεμάτα Πίστη, που δεν έχουν πάνω τους το στίγμα του ηττημένου, όπως το είχαν πολλοί της δικής μας της γενιάς. Γι’ αυτό και πιστεύω ακράδαντα πως…

Κάποτε θα ‘ρθει μια Νέα Γενιά, Ανελέητη και Σκληρή και αυτή θα είναι η Γενιά της Νίκης. Γενιά γενναία και ερασιθάνατη. Αυτή η Νέα Γενιά ηρώων θα είναι εκείνη που θα σηκώσει και πάλι τον Ήλιο πάνω απ’ την Ελλάδα, πάνω απ’ την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο ολόκληρο. Δίνοντας το Φως, ποιώντας σαν άλλοτε Πολιτισμό!

Επίκαιρο όσο ποτέ το κείμενο αυτό του ’07 και απολύτως ταιριαστό με τον σκοπό της Κιβωτού. 14 χρόνια μετά προσμένουμε ακόμα αυτή τη Νέα Γενιά που χάρη στην Παλιά θ’ αργήσει πολύ να φανεί. Χάρη σε αυτούς που ενώ έγραφαν αυτά πρόδωσαν Ιδέες, Αξίες και Ιδανικά.

Χρέος μας να γκρεμίσουμε το συντομότερο δυνατόν το παλιό και να χτίσουμε κάτι νέο πολύ πιο Δυνατό, Ανελέητο και Σκληρό. Με οδηγό τη Φωτιά και φόβητρο τα σφάλματα τα παλιά… Η «Μεσαία Γενιά» είναι εδώ και θα φροντίσει να έρθει ακόμα πιο σύντομα η πολυπόθητη Νέα Γενιά.

Δείτε επίσης:

Ιδεολογική Κιβωτός

Πλησιάζοντας αισίως στα 12 χρόνια ενασχόλησης μου με τον εθνικιστικό/εθνικοσοσιαλιστικό χώρο -αυτόν τον πολύπαθο και ετερόκλητο χώρο που έχω αποκαλέσει πολλές φορές βόθρο- ήρθε η στιγμή για μια ιδεολογική…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s